Τον δε βαρυ στεναχων προσεφης Πατροκλεες ιππευ: «Ω Αχιλευ, Πηληος υιε, μεγα φερτατ' Αχαιων μη νεμεσα: τοιον γαρ αχος βεβιηκεν Αχαιους. Οι μεν γαρ δη παντες, οσοι παρος ησαν αριστοι, εν νηυσιν κεαται βεβλημενοι ονταμενοι τε. Βεβληται μεν ο Τυδειδης κρατερος Διομιηδης, ουτασται δ'Οδυσευς δουρικλυτος ηδ' Αγαμεμνων, βεβληται δε και Ευρυπυλος κατα μηρον οιστω. Τους μεν τ' ιητροι πολυφαρμακοι αμφιπενονται ελκε ακειομενοι• συ δ' αμηχανος έπλευ Αχιλλευ. Μη εμε γ' ουν ουτος γε λαβοι χολος, ον συ φυλασσεις αιναρετη• τισευ αλλος ονησεται οψιγονος περ αι κε μη Αργειοισιν αεικεα λοιγον αμυνης; Νηλεες, ουκ αρα σοιγε πατηρ ην ιπποτα Πηλευς, ουδε Θετις μητηρ• γλαυκη δε σε τικτε θαλασσα ττετραι τ' ηλιβατοι, οτι τοι νοος εστιν απηνης. Ειδε τινα φρεσισησι θεοπροιτιην αλεεινεις και τινα τοι παρ Ζηνος επεφραδε ποτνια μητηρ, αλλ' εμε περ προες ωχ', αμα δ' αλλον λαον οπασσον Μυρμιδονων, ην που τι φοως Δαναοισι γενωμαι. Δος δε μοι ωμοιιν τα σα τευχεα θωρηχθηναι, αι κ' εμε σοι ισκοντες αττοσχωνται πολεμοιο Τρωες, αναπνευσωσι δ' αρηιοι υιες Αχαιων τειρομενοι: ολιγη δε τ' αναηνενσις πολεμοιο. Ρεια δε κ' ακμητες κεκμηοτας ανδρας αυτη ωσαιμεν προτι αστυ νεων απο και κλισιαων». Ως φατο λισσομενος μεγα νηπιος: η γαρ εμελλεν οι αυτω θανατον τε κακον και κηρα λιτεσθαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati