Ως φατο, Πατροκλος δε κορυσσετο νωροττι χαλκω. Κνημιδας μεν πρωτα περι κνημησιν εθηκε καλας, αργυρεοισιν επισφυριοις αραρυιας• δευτερον αυ θωρηκα περιστηθεσσιν έδυνε ποικιλον αστεροεντα ποδωκεος Αιακιδαο. Αμφι δ' αρ' ωμοισιν βαλετο ξιφος αργυροηλον χαλκεον, αυταρ επειτα σακος μεγα τε στιβαρον τε• κρατιδ' επ' ιφθιμω κυνεην ευτυκτον εθηκεν ιππουριν• δεινον δε λοφος καθυπερθεν ενευεν. Ειλετο δ' ολκιμα δουρε, τα οι παλαμηφιν αρηρει: εγχος δ' ουχ ελετ' οιον αμυμονος Αιακιδαο βριθυ μεγα στιβαρον: το μεν ου δυνατ' αλλος Αχαιων παλλειν, αλλα μιν οιος επιστατο πηλαι Αχιλλευς Πηλιαδα μελιην, την πατρι φιλω πορε Χειρων Πηλιου εκ κορυφης, φονον εμμεναιηρωεσσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati