Εστι εν Μαραθωνι πηγη Μακαρια καλουμενη, και περι αυτης τοιαδε λεγεται. Ηρακλης φευγων εκ της πατριδος μετωκιζετο παρα Κηυκα, ξενον αυτου οντα. Μετα δε την Ηρακλεους τελευτην Ευρυσθευς, ο Πελοποννησιων βασιλευς, τους παιδας αυτου εδιωκεν, οπως αποκτεινοι. Ειτα Κηυξ, διοτι αδυνατος ην αυτους αμυνειν, εις Αθηνας επεμπεν, παρα Θησεα, ος τοτε των Αθηναιων εβασιλευεν. Πρωτον τοτε οι Πελοποννησιοι προς τους Αθηναιους πολεμον εφερον. Θησευς γαρ τοις Ηρακλεους παισιν ικεταις, ους Ευρυσθευς εδιωκεν, βοηθειαν φερειν ηθελεν. Ενταυθα Μακαρια, Ηρακλεους θυγατηρ, εαυτην σφαζει· ην γαρ χρησμος δειν τινα των Ηρακλεους παιδων εαυτον εθελοντην κτεινειν, οπως η νικη τοις Αθηναιοις ειη. Ουτω Θησευς τους Πελοποννησιους της Αττικης εξεβαλλεν, και οι Ηρακλεους παιδες σωοι ησαν. Δια τουτο η μεν κορη δοςαν αειμνηστον απελαμβανεν, η δε πηγη απ' αυτης Μακαρια ωνομαζετο, οι δ'Αθηναιοι την ευσεβειας δοξαν εδεχοντο.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati