Πολλακις γαρ συνερχομεθα τινες εις ταυτον παραπλησιαν ηλικιαν εχοντες, διασωζοντες την παλαιαν παροιμιαν, οι ουν πλειστοι ημων ολοφυρονται συνιοντες, τας εν τη νεοτητι ηδονας ποθουντες και αναμιμνησκομενοι περι τε ταφροδισια και περι ποτους τε και ευωχιας και αλλ' αττα α των τοιουτων εχεται, και αγανακτουσιν ως μεγαλων τινων απεστερημενοι και τοτε μεν ευ ζωντες, νυν δε ουδε ζωντες. Ενιοι δε και τας των οικειων προπηλακισεις του γηρως οδυρονται, και επι τουτω δη το γηρας υμνουσιν οσων κακων σφισιν αιτιον. Εμοι δε δοκουσιν, ω Σωκρατες, ουτοι ου το αιτιον αιτιασθαι. Ει γαρ ην τουτ' αιτιον, καν εγω τα αυτα ταυτα επεπονθη, ενεκα γε γηρως, και οι αλλοι παντες οσοι ενταυθα ηλθον ηλικιας.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati