Μελισσον μεν και τους αλλους, οι εν εστος λεγουσι το παν, αισχυνομενος μη φορτικως σκοπωμεν, ηττον αισχυνομαι η ενα οντα Παρμενιδην. Παρμενιδης δε μοι φαινεται, το του Ομηρου, «αιδοιος τε μοι» ειναι αμα «δεινος τε». Συμπροσεμειξα γαρ δη τω ανδρι πανυ νεος πανυ πρεσβυτη, και μοι εφανη βαθος τι εχειν πανταπασι γενναιον. Φοβουμαι ουν μη ουτε τα λεγομενα συνιωμεν, τι τε διανοουμενος ειπε πολυ πλεον λειπωμεθα, και το μεγιστον, ου ενεκα ο λογος ωρμηται, επιστημης περι τι ποτ' εστιν, ασκεπτον γενηται υπο των επεισκωμαζοντων λογων, ει τις αυτοις πεισεται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati