Un locus amoenus
Νη την Ηραν, καλη γε η καταγωγη. Η τε γαρ πλατανος αυτη μαλ' αμφιλαφης τε και υψηλη, του τε αγνου το υψος και το συσκιον παγκαλον, και ως ακμην εχει της ανθης, ως αν ευωδεστατον παρεχοι τον τοπον η τε αυ πηγη χαριεστατη υπο της πλατανου ρει μαλα ψυχρου υδατος, ωστε γε τω ποδι τεκμηρασθαι. Νυμφων τε τινων και Αχελωου ιερον απο των κορων τε και αγαλματων εοικεν ειναι. Ει δ' αυ βουλει, το ευπνουν του τοπου ως αγαπητον και σφοδρα ηδυ· θερινον τε και λιγυρον υπηχει τω των τεττιγων χορω. Παντων δε κομψοτατον το της ποας, οτι εν ηρεμα προσαντει ικανη πεφυκε κατακλινεντι την κεφαλην παγκαλως εχειν. Ωστε αριστα σοι εξεναγηται, ω φιλε Φαιδρε.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati