Αι δε αλλαι ψυχαι, η μεν αριστα θεω επομενη και εικασμενη υπερηρεν εις τον εξω τοπον την του ηνιοχου κεφαλην, και συμπεριηνεχθη την περιφοραν, θορυβουμενη υπο των ιππων και μογις καθορωσα τα οντα· η δε τοτε μεν ηρεν, τοτε δ' εδυ, βιαζομενων δε των ιππων τα μεν ειδεν, τα δ' ου. Αι δε δη αλλαι γλιχομεναι μεν απασαι του ανω επονται, αδυνατουσαι δε, υποβρυχιαι συμπεριφερονται, πατουσαι αλληλας και επιβαλλουσαι, ετερα προ της ετερας πειρωμενη γενεσθαι. Θορυβος ουν και αμιλλα και ιδρως εσχατος γιγνεται, ου δη κακια ηνιοχων πολλαι μεν χωλευονται, πολλαι δε πολλα πτερα θραυονται· πασαι δε πολυν εχουσαι πονον ατελεις της του οντος θεας απερχονται, και απελθουσαι τροφη δοξαστη χρωνται. Ου δ' ενεχ' η πολλη σπουδη το αληθειας ιδειν πεδιον ου εστιν, η τε δη προσηκουσα ψυχης τω αριστω νομη εκ του εκει λειμωνος τυγχανει ουσα, η τε του πτερου φυσις, ω ψυχη κουφιζεται, τουτω τρεφεται.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati