«Επειδη ευδαιμονες μεν ειναι προθυμουμεθα παντες, εφανημεν δε τοιουτοι γιγνομενοι εκ του χρησθαι τε τοις πραγμασιν και ορθως χρησθαι, την δε ορθοτητα και ευτυχιαν επιστημη ην η παρεχουσα, δει δη, ως εοικεν, εκ παντος τροπου απαντα ανδρα τουτο παρασκευαζεσθαι, οπως ως σοφωτατος εσται· η ου;». «Ναι», εφη. «Και παρα πατρος γε δηπου τουτο οιομενον δειν παραλαμβανειν πολυ μαλλον η χρηματα, και παρ' επιτροπων και φιλων των τε αλλων και των φασκοντων εραστων ειναι, και ξενων και πολιτων, δεομενον και ικετευοντα σοφιας μεταδιδοναι, ουδεν αισχρον, ω Κλεινια, ουδε νεμεσητον ενεκα τουτου υπηρετειν και δουλευειν και εραστη και παντι ανθρωπω, οτιουν εθελοντα υπηρετειν των καλων υπηρετηματων, προθυμουμενον σοφον γενεσθαι· η ου δοκει σοι, εφην εγω, ουτως;». «Πανυ μεν ουν ευ μοι δοκεις λεγειν», η δ' ος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati