«Αλλ' ω Σωκρατες», εφη, «ου φθονησω· αλλα ποτερον υμιν, ως πρεσβυτερος νεωτεροις, μυθον λεγων επιδειξω η λογω διεξελθων;». Πολλοι ουν αυτω υπελαβον των παρακαθημενων οποτερως βουλοιτο ουτως διεξιεναι. «Δοκει τοινυν μοι», εφη, «χαριεστερον ειναι μυθον υμιν λεγειν. Ην γαρ ποτε χρονος οτε θεοι μεν ησαν, θνητα δε γενη ουκ ην. Επειδη δε και τουτοις χρονος ηλθεν ειμαρμενος γενεσεως, τυπουσιν αυτα θεοι γης ενδον εκ γης και πυρος μειξαντες και των οσα πυρι και γη κεραννυται. Επειδη δ' αγειν αυτα προς φως εμελλον, προσεταξαν Προμηθει και Επιμηθει κοσμησαι τε και νειμαι δυναμεις εκαστοις ως πρεπει».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati