Απορια ουν σχομενος ο Προμηθευς ηντινα σωτηριαν τω ανθρωπω ευροι, κλεπτει Ηφαιστου και Αθηνας την εντεχνον σοφιαν συν πυρι - αμηχανον γαρ ην ανευ πυρος αυτην κτητην τω η χρησιμην γενεσθαι – και ουτω δη δωρειται ανθρωπω. Την μεν ουν περι τον βιον σοφιαν ανθρωπος ταυτη εσχεν, την δε πολιτικην ουκ ειχεν· ην γαρ παρα τω Διι. Τω δε Προμηθει εις μεν την ακροπολιν την του Διος οικησιν ουκετι ενεχωρει εισελθειν – προς δε και αι Διος φυλακαι φοβεραι ησαν –. Εις δε το της Αθηνας και Ηφαιστου οικημα το κοινον, εν ω εφιλοτεχνειτην, λαθων εισερχεται, και κλεψας την τε εμπυρον τεχνην την του Ηφαιστου και την αλλην την της Αθηνας διδωσιν ανθρωπω, και εκ τουτου ευπορια μεν ανθρωπω του βιου γιγνεται, Προμηθεα δε δι Επιμηθεα υστερον, ηπερ λεγεται, κλοπης δικη μετηλθεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati