Socrate si difende dall’accusa di ateismo (II)
Και ουχ ως ατιμαζων λεγω την τοιαυτην επιστημην, ει τις περι των τοιουτων σοφος εστιν - μη πως εγω υπο Μελητου τοσαυτας δικας φευγοιμι - αλλα γαρ εμοι τουτων, ω ανδρες Αθηναιοι, ουδεν μετεστιν. Μαρτυρας δε αυ υμων τους πολλους παρεχομαι, και αξιω υμας αλληλους διδασκειν τε και φραζειν, οσοι εμου πωποτε ακηκοατε διαλεγομενου - πολλοι δε υμων οι τοιουτοι εισιν - φραζετε ουν αλληλοις ει πωποτε η μικρον η μεγα ηκουσε τις υμων εμου περι των τοιουτων διαλεγομενου, και εκ τουτου γνωσεσθε οτι τοιαυτ' εστι και ταλλα περι εμου α οι πολλοι λεγουσιν.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati