Αναλαμβανων ουν αυτων τα ποιηματα α μοι εδοκει μαλιστα πεπραγματευσθαι αυτοις, διηρωτων αν αυτους τι λεγοιεν, ιν' αμα τι και μανθανοιμι παρ' αυτων. Αισχυνομαι ουν υμιν ειπειν, ω ανδρες, ταληθη: ομως δε ρητεον. Ως επος γαρ ειπειν ολιγου αυτων απαντες οι παροντες αν βελτιον ελεγον περι ων αυτοι επεποιηκεσαν. Εγνων ουν αυ και περι των ποιητων εν ολιγω τουτο, οτι ου σοφια ποιοιεν α ποιοιεν, αλλα φυσει τινι και ενθουσιαζοντες ωσπερ οι θεομαντεις και οι χρησμωδοι: και γαρ ουτοι λεγουσι μεν πολλα και καλα, ισασιν δε ουδεν ων λεγουσι. Τοιουτον τι μοι εφανησαν παθος και οι ποιηται πεπονθοτες, και αμα ησθομην αυτων δια την ποιησιν οιομενων και ταλλα σοφωτατων ειναι ανθρωπων α ουκ ησαν. Απηα ουν και εντευθεν τω αυτω οιομενος περιγεγονεναι ωπερ και των πολιτικων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati