Τελευτων ουν επι τους χειροτεχνας ηα: εμαυτω γαρ συνηδη ουδεν επισταμενω ως επος ειπειν, τουτους δε γ' ηδη οτι ευρησοιμι πολλα και καλα επισταμενους. Και τουτου μεν ουκ εψευσθην, αλλ' ηπισταντο α εγω ουκ ηπισταμην και μου ταυτη σοφωτεροι ησαν. Αλλ', ω ανδρες Αθηναιοι, ταυτον μοι εδοξαν εχειν αμαρτημα οπερ και οι ποιηται και οι αγαθοι δημιουργοι - δια το την τεχνην καλως εξεργαζεσθαι εκαστος ηξιου και ταλλα τα μεγιστα σοφωτατος ειναι - και αυτων αυτη η πλημμελεια εκεινην την σοφιαν αποκουπτειν: ωστε με εμαυτον ανερωταν υπερ του χρησμου ποτερα δεξαιμην αν ουτως ωσπερ εχω εχειν, μητε τι σοφος ων την εκεινων σοφιαν μητε αμαθης την αμαθιαν, η αμφοτερα α εκεινοι εχουσιν εχειν. Απεκριναμην ουν εμαυτω και τω χρησμω οτι μοι λυσι: τελοι ωσπερ εχω εχειν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati