Περι μεν ουν ων οι πρωτοι μου κατηγοροι κατηγορουν αυτη εστω ικανη απολογια προς υμας: προς δε Μελητον τον αγαθον και φιλοπολιν, ως φησι, και τους υστερους μετα ταυτα πειρασομαι απολογησασθαι. Αυθις γαρ δη, ωσπερ ετερων τουτων οντων κατηγορων, λαβωμεν αυ την τουτων αντωμοσιαν. Εχει δε πως ωδε: Σωκρατη φησιν αδικειν τους τε νεους διαφθειροντα και θεους ους η πολις νομιζει ου νομιζοντα, ετερα δε δαιμονια καινα. Το μεν δη εγκλημα τοιουτον εστιν: τουτου δε του εγκληματος εν εκαστον εξετασωμεν. Φησι γαρ δη τους νεους αδικειν με διαφθειροντα. Εγω δε γε, ω ανδρες Αθηναιοι, αδικειν φημι Μελητον, οτι σπουδη χαριεντιζεται, ραδιως εις αγωνα καθιστας ανθρωπους, περι πραγματων προσποιουμενος σπουδαζειν και κηδεσθαι ων ουδεν τουτω πωποτε εμελησεν: ως δε τουτο ουτως εχει, πειρασομαι και υμιν επιδειξαι.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati