Αναξαγορου οιει κατηγορειν, ω φιλε Μελητε; Και ουτω καταφρονεις τωνδε και οιει αυτους απειρους γραμματων ειναι ωστε ουκ ειδεναι οτι τα Αναξαγορου βιβλια του Κλαζομενιου γεμει τουτων των λογων; Και δη και οι νεοι ταυτα παρ' εμου μανθανουσιν, α εξεστιν ενιοτε ει πανυ πολλου δραχμης εκ της ορχηστρας πριαμενοις Σωκρατους καταγελαν, εαν προσποιηται εαυτου ειναι, αλλως τε και ουτως ατοτα οντα; Αλλ', ω προς Διος, ουτωσι σοι δοκω; Ουδενα νομιζω θεον ειναι; Ου μεντοι μα Δια ουδ' οπωστιουν. Απιστος γ' ει, ω Μελητε, και ταυτα μεντοι, ως εμοι δοκεις, σαυτω. Εμοι γαρ δοκει ουτοσι, ω ανδρες Αθηναιοι, πανυ ειναι υβριστης και ακολαστος, και ατεχνως την γραφην ταυτην υβρει τινι και ακολασια και νεοτητι γραψασθαι. Εοικεν γαρ ωσπερ αινιγμα συντιθεντι διαπειρωμενω "Αρα γνωσεται Σωκρατης ο σοφος δη εμου χαριεντιζομενου και εναντι εμαυτω λεγοντος, η εξαπατησω αυτον και τους αλλους τους ακουοντας;" Ουτος γαρ εμοι φαινεται τα εναντια λεγειν αυτος εαυτω εν τη γραφη ωσπερ αν ει ειποι: "Αδικει Σωκρατης θεους ου νομιζων, αλλα θεους νομιζων". Καιτοι τουτο εστι παιζοντος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati