Συνεπισκεψασθε δη, ω ανδρες, η μοι φαινεται ταυτα λεγειν: συ δε ημιν αποκριναι, ω Μελητε. Υμεις δε, οπερ κατ' αρχας υμας παρητησαμην, μεμνησθε μοι μη θορυβειν εαν εν τω ειωθοτι τροπω τους λογους ποιωμαι. Εστιν οστις ανθρωπων, ω Μελητε, ανθρωπεια μεν νομιζει πραγματ' ειναι, ανθρωπους δε ου νομιζει; Αποκρινεσθω, ω ανδρες, και μη αλλα και αλλα θορυβειτω: εσθ' οστις ιππους μεν ου νομιζει, ιππικα δε πραγματα; Η αυλητας μεν ου νομιζει ειναι, αυλητικα δε πραγματα; Ουκ εστιν, ω αριστε ανδρων: ει μη συ βουλει αποκρινεσθαι, εγω σοι λεγω και τοις αλλοις τουτοισι. Αλλα το επι τουτω γε αποκριναι εσθ' οστις δαιμονια μεν νομιζει πραγματ' ειναι, δαιμονας δε ου νομιζει; Ουκ εστιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati