Ως ωνησας οτι μογις απεκρινω υπο τουτωνι αναγκαζομενος. Ουκουν δαιμονια μεν φης με και νομιζειν και διδασκειν, ειτ' ουν καινα ειτε παλαια, αλλ' ουν δαιμονια γε νομιζω κατα τον σον λογον, και ταυτα και διωμοσω εν τη αντιγραφη. Ει δε δαιμονια νομιζω, και δαιμονας δηπου πολλη αναγκη νομιζειν με εστιν: ουχ ουτως εχει; Εχει δη: τιθημι γαρ σε ομολογουντα, επειδη ουκ αποκρινη. Τους δε δαιμονας ουχι ητοι θεους γε ηγουμεθα η θεων παιδας; Φης η ου; Πανυ γε. Ουκουν ειπερ δαιμονας ηγουμαι, ως συ φης, ει μεν θεοι τινες εισιν οι δαιμονες, τουτ' αν ειη ο εγω φημι σε αινιττεσθαι και χαριεντιζεσθαι, θεους ουχ ηγουμενον φαναι με θεους αυ ηγεισθαι παλιν, επειδηπερ γε δαιμονας ηγουμαι: ει δ' αυ οι δαιμονες θεων παιδες εισιν νοθοι τινες η εκ νυμφων η εκ τινων αλλων ων δη και λεγονται, τις αν ανθρωπων θεων μεν παιδας ηγοιτο ειναι, θεους δε μη; Ομοιως γαρ αν ατοπον ειη ωσπερ αν ει τις ιππων μεν παιδας ηγοιτο η και ονων, τους ημιονους, ιππους δε και ονους μη ηγοιτο ειναι. Αλλ', ω Μελητε, ουκ εστιν οπως συ ταυτα ουχι αποπειρωμενος ημων εγραψω την γραφην ταυτην η απορων οτι εγκαλοις εμοι αληθες αδικημα: οπως δε συ τινα πειθοις αν και σμικρον νουν εχοντα ανθρωπων, ως ου του αυτου εστιν και δαιμονια και θεια ηγεισθαι, και αυ του αυτου μητε δαιμονας μητε θεους μητε ηρωας, ουδεμια μηχανη εστιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati