Αλλα γαρ, ω ανδρες Αθηναιοι, ως μεν εγω ουκ αδικω κατα την Μελητου γραφην, ου πολλης μοι δοκει ειναι απολογιας, αλλα ικανα και ταυτα: ο δε και εν τοις εμπροσθεν ελεγον, οτι πολλη μοι απεχθεια γεγονεν και προς πολλους, ευ ιστε οτι αληθες εστιν. Και τουτ' εστιν ο εμε αιρει, εανπερ αιρη, ου Μελητος ουδε Ανυτος αλλ' η των πολλων διαβολη τε και φθονος. Α δη πολλους και αλλους και αγαθους ανδρας ηρηκεν, οιμαι δε και αιρησει: ουδεν δε δεινον μη εν εμοι στη. Ισως αν ουν ειποι τις: "Ειτ' ουκ αισχυνη, ω Σωκρατες, τοιουτον επιτηδευμα επιτηδευσας εξ ου κινδυνευεις νυνι αποθανειν;" Εγω δε τουτω αν δικαιον λογον αντειποιμι, οτι "Ου καλως λεγεις, ω ανθρωπε, ει οιει δειν κινδυνον υπολογιζεσθαι του ζην η τεθναναι ανδρα οτου τι και σμικρον οφελος εστιν, αλλ' ουκ εκεινο μονον σκοπειν οταν πραττη, ποτερον δικαια η αδικα πραττει, και ανδρος αγαθου εργα η κακου.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati