Ισως αν ουν δοξειεν ατοπον ειναι, οτι δη εγω ιδια μεν ταυτα συμβουλευω περιιων και πολυπραγμονω, δημοσια δε ου τολμω αναβαινων εις το πληθος το υμετερον συμβουλευειν τη πολει. Τουτου δε αιτιον εστιν ο υμεις εμου πολλακις ακηκοατε πολλαχου λεγοντος, οτι μοι θειον τι και δαιμονιον γιγνεται φωνη, ο δη και εν τη γραφη επικωμωδων Μελητος εγραψατο. Εμοι δε τουτ' εστιν εκ παιδος αρξαμενον, φωνη τις γιγνομενη, η οταν γενηται, αει αποτρεπει με τουτο ο αν μελλω πραττειν, προτρεπει δε ουποτε. Τουτ' εστιν ο μοι εναντιουται τα πολιτικα πραττειν, και παγκαλως γε μοι δοκει εναντιουσθαι: ευ γαρ ιστε, ω ανδρες Αθηναιοι, ει εγω παλαι επεχειρησα πραττειν τα πολιτικα πραγματα, παλαι αν απολωλη και ουτ' αν υμας ωφεληκη ουδεν ουτ' αν εμαυτον. Και μοι μη αχθεσθε λεγοντι ταληθη: ου γαρ εστιν οστις ανθρωπων σωθησεται ουτε υμιν ουτε αλλω πληθει ουδενι γνησιως εναντιουμενος και διακωλυων πολλα αδικα και παρανομα εν τη πολει γιγνεσθαι, αλλ' αναγκαιον εστι τον τω οντι μαχουμενον υπερ του δικαιου, και ει μελλει ολιγον χρονον σωθησεσθαι, ιδιωτευειν αλλα μη δημοσιευειν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati