Μεγαλα δ' εγωγε υμιν τεκμηρια παρεξομαι τουτων, ου λογους αλλ' ο υμεις τιματε, εργα. Ακουσατε δη μοι τα συμβεβηκοτα, ινα ειδητε οτι ουδ' αν ενι υπεικαθοιμι παρα το δικαιον δεισας θανατον, μη υπεικων δε αλλα καν απολοιμην. Ερω δε υμιν φορτικα μεν και δικανικα, αληθη δε. Εγω γαρ, ω ανδρες Αθηναιοι, αλλην μεν αρχην ουδεμιαν πωποτε ηρξα εν τη πολει, εβουλευσα δε: και ετυχεν ημων η φυλη Αντιοχις πρυτανευουσα οτε υμεις τους δεκα στρατηγους τους ουκ ανελομενους τους εκ της ναυμαχιας εβουλευσασθε αθροους κρινειν, παρανομως, ως εν τω υστερω χρονω πασιν υμιν εδοξεν. Τοτ' εγω μονος των πρυτανεων ηναντιωθην υμιν μηδεν ποιειν παρα τουσς νομους και εναντια εψηφισαμην: και ετοιμων οντων ενδεικνυναι με και απαγειν των ρητορων, και υμων κελευοντων και βοωντων, μετα του νομου και του δικαιου ωμην μαλλον με δειν διακινδυνευειν η μεθ' υμων γενεσθαι μη δικαια βουλευομενων, φοβηθεντα δεσμον η θανατον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati