Μητε τοινυν ταυτα φοβου: και γαρ ουδε πολυ ταργυριον εστιν ο θελουσι λαβοντες τινες σωσαι σε και εξαγαγειν ενθενδε. Επειτα ουχ ορας τουτους τους συκοφαντας ως ευτελεις και ουδεν αν δεοι επ' αυτους πολλου αργυριου: Σοι δε υπαρχει μεν τα εμα χρηματα, ως εγω οιμαι ικανα: επειτα και ει τι εμου κηδομενος ουκ οιει δειν αναλισκειν ταμα, ξενοι ουτοι ενθαδε ετοιμοι αναλιοκειν: εις δε και κεκομικεν επ' αυτο τουτο αργυριον ικανον, Σιμμιας ο Θηβαιος: ετομιος δε και Κεβης και αλλοι πολλοι πανυ. Ωστε οπερ λεγω, μητε ταυτα φοβουμενος αποκαμης σαυτον σωσαι, μητε, ο ελεγες εν τω δικαστηριω, δυσχερες σοι γενεσθω οτι ουκ αν εχοις εξελθων ο τι χρωο σαυτω. Πολλαχου μεν γαρ και αλλοσε οποι αν αφικη αγατησουσι σε εαν δε βουλη εις Θετταλιαν ιεναι, εισιν εμοι εκει ξενοι οι σε περι πολλου ποιησονται και ασφαλειαν σοι παρεξονται ωστε οε μηδενα λυπειν των κατα Θετταλιαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati