Ψυχη πασα αθανατος. Το γαρ αεικινητον αθανατον: το δ' αλλο κινουν και υπ' αλλου κινουμενον, πουλαν εχον κινησεως, παυλαν εχει ζωης. Μονον δη το αυτο κινουν, ατε ουκ απολειπον εαυτο, ουποτε ληγει κινουμενον, αλλα και τοις αλλοις οσα κινειται τουτο πηγη και αρχη κινησεως. Αρχη δε αγενητον. Εξ αρχης γαρ αναγκη παν το γιγνομενον γιγνεσθαι, αυτην δε μηδ' εξ ενος: ει γαρ εκ του αρχη γιγνοιτο, ουκ αν ετι αρχη γιγνοιτο. Επειδη δε αγενητον εστιν, και αδιαφθορον αυτο αναγκη ειναι. Αρχης γαρ δη απολομενης ουτε αυτη ποτε εκ του ουτε αλλο εξ εκεινης γενησεται, ειπερ εξ αρχης δει τα παντα γιγνεσθαι. Ουτω δη κινησεως μεν αρχη το αυτο αυτο κινου. Τουτο δε ουτ' απολλυσθαι ουτε γιγνεσθαι δυνατον, η παντατε ουρανον πασαν τε γην εις εν συμπεσουσαν στηναι και μηποτε αυθις εχειν οθεν κινηθεντα γενησεται. Αθανατου δε πεφασμενουτου υφ' εαυτου κινουμενου, ψυχης ουσιαν τε και λογον τουτον αυτον τις λεγων ουκ αισχυνειται. Παν γαρ σωμα, ω μεν εξωθεν το κινεισθαι, αψυχον, ω δε ενδοθεν αυτω εξ αυτου, εμψυχον, ως ταυτης ουσης φυσεως ψυχης: ει δ' εστιν τουτο ουτως εχον, μη αλλο τι ειναι το αυτο εαυτο κινουν η ψυχην, εξ αναγκης αγενητον τε και αθανατον ψυχη αν ειη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati