Il carceriere porge l'estremo saluto a Socrate
Επειδη δε ελουσατο ο Σωκρατης, και αι οικειαι γυναικες αφικοντο εκειναι, εναντιον του Κριτωνος διαλεχθεις τε και επιστειλας αττα εβουλετο, τας μεν γυναικας απιεναι εκελευσεν, αυτος δε ηκε παρ' ημας. Και ην ηδη εγγυς ηλιου δυσμων: ελθων δ' εκαθεζετο λελουμενος, και ου πολλα μετα ταυτα διελεχθη, και ηκεν ο των ενδεκα υπηρετης και στας παρ' αυτον: "Ω Σωκρατεσ" εφη "ου καταγνωσομαι γε οσθ οπερ αλλων καταγιγνωσκω, δια μοι καλεπαινουσι και καταρωνται, επειδαν αυτοις παραγγελλω πινειν το φαρμακον αναγκαζοντων των αρχοντων. Σε δε εγω και αλλως εγνωκα εν τουτω χρονω γενναιστατον και πραστατον και αριστον ανδρα οντα των πωποτε δευρο αφικομενων, και δη και νυν ευ οιδ' δα ουκ εμοι χαλεπαινεις, γιγνωσκεις γαρ τους αιτιους, αλλα εκεινοις. Νυν ουν, οισθα γαρ δ' ηλθον αγγελλων, χαιρε τε και πειρω ως ραστα φερειν τα αναγκαια". Και αμα δακρυσας μεταστρεφομενος απηει.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati