Ελθων ο ιερευς ηυχετο εκεινοις μεν τους θεους δουναι ελοντας την Τροιαν αυτους σωθηναι, την δε θυγα¬τερα οι λυσαι δεξαμενους αποινα και τον θεον αιδεσθεντας. Ταυτα δε ειποντος αυτου οι μεν αλλοι εσεβοντο και συνηνουν, ο δε Αγαμεμνων ηγριαινεν εντελλομενος νυν τε απιεναι, και αυθις μη ελθειν, μη αυτφ τοτε σκηπτρον και του θεου στεμματα ουκ επαρκεσοι πριν δε λυθηναι αυτου την θυγατερα, εν Αργει εφη γηρασειν μετα ου απιεναι δ' εκελευεν και μη ερεθιζειν, ινα σως οι καδε ελθοι. Ο δε πρεσβυτης ακουσας εδεισεν τε και απηει σιγη, αποχωρησας δε εκ του στρατοπεδου πολλα τω Απολλωνι ηυχετο, τας τε επωνυμιας του θεου ανακαλων και υπομιμνησκων και απαιτων, ει τι πωποτε η εν ναων οικοδομησεσιν η εν ιερων θυσιαις κεχαρισμενον δωρησαιτο ων δη χαριν κατηυχετο τεισαι τους Αχαιους τα α δακρυα τοις εκεινου βελεσιν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati