Λεγεται εις Δελφους ελθειν Αισωπον εχοντα παρα Κροισου χρυσιον, οπως τε θυσηται τω θεω μεγαλοπρεπως, και Δελφων εκαστω διανειμη μνας τεσσαρας. Οργης δε τινος, ως εοικε, και διαφορας αυτω γενομενης προς τους αυτοθι, την μεν θυσιαν εποιησατο, τα δε χρηματα ανεπεμψεν εις Σαρδεις, ως ουκ αξιων οντων ωφεληθηναι των ανθρωπων. Οι δε συνθεντες αιτιαν επ' αυτον ιεροσυλιας, απεκτειναν ωσαντες απο της πετρας εκεινης, ην Ταμπειαν καλουσιν. Εκ δε τουτου λεγεται μηνισαι το θειον αυτοις, αφοριαν τε γης επαγαγειν, και νοσων ατοπων ιδεαν πασαν, ωστε περιιοντας εν ταις Ελληνικαις πανηγυρεσι κηρυσσειν και καλειν αει τον βουλομενον υπερ Αισωπου δικην λαβειν παρ' αυτων. Τριτη δε γενεα Σαμιος Ιδμων αφικετο, γενει μεν ουδεν Αισωπου προσηκων, απογονος δε των πριαμενων αυτον εν Σαμω γεγονως· και τουτω τινας δικας δοντες, οι Δελφοι των κακων απηλλαγησαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati