Επει δε οι Λακεδαιμονιοι πασι τοις Ελλησιν ειρηνην συνθεμενοι προς μονους τους Θηβαιους εξηνεγκαν τον πολεμον, ενεβεβληκει δε τη Βοιωτια Κλεομβροτος ο βασιλευς, αγων οπλιτας μυριους, ιππεις δε χιλιους, ο δε κινδυνος μειζων των προτερον ην Θηβαιοις, και φοβος οιος ουπω την Βοιωτιαν κατειχεν. Εξερχομενος μεν εκ της οικιας ο Πελοπιδας, και της γυναικος εν τω προπεμπειν δακρυουσης και παρακαλουσης σωζειν εαυτον· «Ταυτ',» ειπεν, «ω γυναι, τοις ιδιωταις χρη παραινειν, τοις δ' αρχουσιν οπως τους αλλους σωζωσιν». Ελθων δ' εις το στρατοπεδον και τους βοιωταρχας καταλαβων ουχ ομογνωμονουντας, πρωτος Επαμεινωνδα προσεθετο γνωμην, ψηψιζομενω της μαχης απτεσθαι τοις πολεμιοις, βοιωταρχης μεν ουκ αποδεδειγμενος, αρχων δε του ιερου λοχου και πιστευομενος, ως ην δικαιον ανδρα τηλικαυτα δεδωκοτα τη πατριδι συμβολ' εις την ελευθεριαν. Ως ουν εδεδοκτο διακινδυνευειν, περι τα Λευκτρα τοις Λακεδαιμονιοις αντεστρατοπεδευον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati