Κιμων ο Αθηναιος εν τοις αγροις και τοις κηποις ουδενα του καρπου καθιστη φυλακα, οπως οι βουλομενοι των πολιτων εισιοντες οπωριζωνται και λαμβανωσιν ει τινος δεοιντο των εν τοις χωριοις. Επειτα την οικιαν παρειχε κοινην απασιν, και δειπνον αει μετριον εκελευε παρασκευαζεσθαι πολλοις ανθρωποις, και τους απορους προσιοντας των Αθηναιων εισιοντας δειπνειν. Εθεραπευεν δε και τους καθ' εκαστην ημεραν αυτου τι δεομενους, και λεγουσιν ως περιηγετο μεν αει νεανισκους δυ η τρεις εχοντας κερματα, τουτοις τε διδοναι προσεταττεν, οποτε τις προσελθοι αυτω δεομενος. Και φασι μεν αυτον και εις ταψην εισφερειν. Ποιειν δε και τουτο πολλακις, οποτε των πολιτων τινα ιδοι κακως ημφιεσμενον, κελευειν αυτω μεταμφυεννυσθαι των νεανισκων τινα των συνακολουθουντων αυτω. Εκ δη τουτων απαντων ηυδοκιμει και πρωτος ην των πολιτων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati