Τριτη δ' απο της μαχης ημερα παρην ο Βρεννος, αγων επι την πολιν το στρατευμα· και τας τε πυλας ευρων ανεφγμενας, και τα τειχη φυλακων ερημα, πρωτον μεν εδεισεν ενεδραν και δολον. Επει δ' εγνω ταληθες, εισελασας δια της Κολλινης πυλης, ειλε την Ρωμην. Κατασχων δε την Ρωμην ο Βρεννος, τω μεν Καπιτωλιω φρουραν περιεστησεν, αυτος δε καταβαινων δι αγορας εθαυμαζε τους προκαθημενους ανδρας εν κοσμω και σιωπη, θεωμενος ως ουθ' υπεξανεστησαν επιοντων πολεμιων, ουτ' οψιν η χροαν ετρεψαν, αλλα ραθυμως και αδεως εγκεκλιμενοι τοις σκιπωσιν, ους εφερον, και προσβλεποντες αλληλοις ησυχαζαν. Ην ουν θαυμα τοις Γαλαταις προς την ατοπιαν, και πολυν χρονον οκνουντες αψασθαι και προσελθειν ως κρειττοσι διηπορουν. Επει δε τολμησας τις εξ αυτων εγγυς παρεστη Παπειριω Μαρκω, και προσαγαγων την χειρα πραως ηψατο του γενειου και κατηγε την υπηνην, βαθειαν ουσαν, ο μεν Παπειριος τη βακτηρια την κεφαλην παταξας συνετριψεν, ο δε βαρβαρος σπασαμενος την μαχαιραν απεκτεινεν αυτον.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati