Αννιβου δ' εμβαλοντος εις Ιταλιαν, επεμφθη μεν ο Μαρκελλος επι Σικελιαν στολον αγων επει δ' η περι Καννας ατυχια συνεπεσε, και Τωμαιων ουκ ολιγαι μυριαδες εν τη μαχη διεφθαρησαν, ολιγοι δε σωθεντες εις Κανυσιον επεφευγεσαν, ην δε προσδοκια τον Αννιβαν ευθυς επι την Ρωμην ελαν, πρωτον μεν ο Μαρκελλος απο των νεων επεμψε τη πολει φυλακην πεντακοσιους και χιλιους ανδρας, επειτα δογμα της βουλης δεξαμενος εις Κανυσιον παρηλθε, και τους εκει συνειλεγμενους παραλαβων εξηγαγε των ερυματων ως ου προησομενος την χωραν. Ρωμαιοις δε των ηγεμονικων και δυνατων ανδρων οι πλειστοι ετεθνηκεσαν εν ταις μαχαις· νομιζοντες ουν αποχρωντα Φαβιον Μαξιμον εχειν προς ασφαλειαν, ου διαρκη δε προς αμυναν στρατηγον, επι τον Μαρκελλον αφεωρων, και το θαρραλεον αυτου και δραστηριον προς την εκεινου κεραννυντες και αρμοττοντες ευλαβειαν και προνοιαν, ποτε μεν αμφοτερους αμα χειροτονουντες υπατους, ποτε δε εν μερει, τον μεν υπατον, τον δε ανθυπατον εξεπεμπαν. Ο δε Ποσειδωνιος φησι τον μεν Φαβιον θυρεον καλεισθαι, τον δε Μαρκελλον ξιφος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati