Τον γαρ Θησεα φησιν υπο χειμωνος εις Κυπρον εξενεχθεντα, και την Αριαδνην εγκυον εχοντα, φαυλος δε διακειμενην υπο του σαλου και δυσφορουσαν, εκβιβασαι μονην, αυτον δε τω πλοιω βοηθουντα παλιν εις το πελαγος απο της γης φερεσθαι. Τας ουν εγχωριους γυναικας την Αριαδνην αναλαβειν και περιεπειν αθυμουσαν επι τη μονωσει, και γραμματα πλαστα προσφερειν ως του Θησεως γραφοντος αυτη, και περι την ωδινα συμπονειν και βοηθειν, αποθανουσαν δε θαψαι μη τεκουσαν. Επελθοντα δε τον Θησεα και περιλυπον γενομενον, τοις μεν εγχωριοις απολιπειν χρηματα, συνταξαντα θυειν τη Αριαδνη, δυο δε μικρους ανδριαντισκους ιδρυσασθαι, τον μεν αργυρουν, τον δε χαλκουν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati