Στραβων δ' ο φιλοσοφος ιστορει πολλοις μεν ανθρωπους διαπυρους επιφερομενους φανηναι, στρατιωτου δ' ανδρος οικετην εκ της χειρος εκβαλειν πολλην φλογα και δοκειν καιεσθαι τοις ορωσιν, ως δ' επαυσατο, μηδεν εχειν κακον τον ανθρωπον αυτω δε Καισαρι θυοντι την καρδιαν αφανη γενεσθαι του ιερειου, και δεινον ειναι το τερας· ου γαρ αν φυσει γε συστηναι ζωον ακαρδιον. Εστι δε και ταυτα πολλων ακουσαι διεξιοντων, ως τις αυτω μαντις ημερα Μαρτιου μηνος ην Ειδους Ρωμαιοι καλουσι προειποι μεγαν φυλαττεσθαι κινδυνον, ελθουσης δε της ημερας προιων ο Καισαρ εις την συγκλητον ασπασαμενος προσπαιξειε τω μαντει φαμενος· «Αι μεν δη Μαρτιαι Ειδοι παρεισιν», ο δ' ησυχη προς αυτον ειποι· «Ναι, παρεισιν, αλλ' ου παρεληλυθασι».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati