Ηκε δε και αυτος ημερας ολιγας διαλιπων εντευξομενος αυτη και παρηγορησων. Η δ' ετυχε μεν εν στιβαδι κατακειμενη ταπεινως, εισιοντι δ' αυτω μονοχιτων αναπηδησασα προσπιπτει, δεινως μεν εξηγριωμενη κεφαλην και προσωπον, υποτρομος δε τη φωνη και συντετηκυια ταις οψεσιν. Ην δε πολλα και της περι το στερνον αικιας καταφανη, και ολως ουθεν εδοκει το σωμα της ψυχης εχειν βελτιον. Η μεντοι χαρις εκεινη και το της ωρας ιταμον ου κατεσβεστο πανταπασιν, αλλα καιπερ ουτως διακειμενης ενδοθεν ποθεν εξελαμπε και συνεπεφαινετο τοις κινημασι του προσωπου. Κελευσαντος δε του Καισαρος αυτην κατακλιθηναι και πλησιον αυτης καθισαντος, ηψατο μεν τινος δικαιολογιας, εις αναγκην και φοβον Αντωνιου τα πεπραγμενα τρεπουσης. Ενισταμενου δε προς εκαστον αυτη του Καισαρος, εξελεγχομενη ταχυ προς οικτον μεθηρμο· σατο και δεησιν, ως δη τις αν μαλιστα του ζην περιεχομενη.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati