Αυτο δε το πραγμα πως ου πονηρον; «λαθε βιωσας» - ως τυμβωρυχησας; αρ' αισχρον εστι το ζην, ιν' αγνοωμεθα παντες; Εγω δ' αν ειποιμι· μηδε κακως βιωσας λαθε, αλλα γνωσθητι σωφρονισθητι μετανοησον ειτ' αρετην εχεις, μη γενη αχρηστος, ειτε κακιαν, μη μεινης αθεραπευτος. Μαλλον δε διελου και διορισον, τινι τουτο προσταττεις· ει μεν αμαθει και πονηρω και αγνωμονι, ουδεν διαφερεις του λεγοντος· «Λαθε πυρεττων και λαθε φρενιτιζων, μη γνω σε ο ιατρος· ιθι ριψας ποι κατα σκοτους σεαυτον, αγνοουμενος συν τοις παθεσιν».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati