Περικλει δε βουλομενος εντυχειν επι τυρας ηλθεν αυτου. Πυθομενος δε μη σχολαζειν, αλλα σκοπειν καθ' εαυτον οπως αποδωσει λογον Αθηναιοις, απιων ο Αλκιβιαδης, «Ειτα,» εφη, «βελτιον ουκ ην σκοπειν αυτον οπως ουκ αποδωσει λογον Αθηναιοις;». Ετι δε μειρακιον ων εστρατευσατο την εις Ποτειδαιαν στρατειαν, και Σωκρατη συσκηνον ειχε και παραστατην εν τοις αγωσιν. Ισχυρας δε γενομενης μαχης ηριστευσαν μεν αμφοτεροι, του δ' Αλκιβιαδου τραυματι περιπεσοντος ο Σωκρατης προεστη και ημυνε και μαλιστα δη προδηλως εσωσεν αυτον μετα των οπλων. Ετι δε της επι Δηλιω μαχης γενομενης και φευγοντων Αθηναιων, εχων ιππον ο Αλκιβιαδης, του δε Σωκρατους πεζη μετ' ολιγων αποχωρουντος, ου παρηλασεν ιδων, αλλα παρεπεμψε και περιημυνεν, επικειμενων των πολεμιων και πολλους αναιρουντων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati