Ο δε Καισαρ ως εν τω χαρακι του Πομπηιου γενομενος τους τε κειμενους νεκρους ηδη των πολεμιων ειδε και τους ετι κτεινομενους, ειπεν αρα στεναξας· «Τουτ' εβουληθησαν, εις τουτο μ' αναγκης υπηγαγοντο, ινα Γαιος Καισαρ ο μεγιστους πολεμους κατορθωσας, ει προηκαμην τα στρατευματα, καν κατεδικασθην». Ταυτα φησι Πολλιων Ασινιος τα ρηματα Ρωμαιστι μεν αναφθεγξασθαι τον Καισαρα παρα τον τοτε καιρον, Ελληνιστι δ' υφ' αυτου γεγραφθαι· των δ' αποθανοντων τους πλειστους οικετας γενεσθαι, περι την καταληψιν του χαρακος αναιρεθεντας, στρατιωτας δε μη πλειους εξακισχιλιων πεσειν. Των δε ζωντων αλοντων κατεμειξε τους πλειστους ο Καισαρ εις τα εαυτου ταγματα· πολλοις δε και των επιφανων αδειαν εδωκεν, ων και Βρουτος ην ο κτεινας αυτον υστερον, εφ' ω λεγεται μη φαινομενω μεν αγωνιασαι, σωθεντος δε και παραγενομενου προς αυτον ησθηναι διαφεροντως.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati