Αποδεικηθεις δε ταμιας, Συλλας υπατευοντν Μαριω την πρωτην υπατειαν συνεξεπλευσεν εις Λιβυην, πολεμησων Ιογορθαν. Γενομενος δ' επι στρατοπεδου, τα τ' αλλα παρειχεν εαυτον ευδοκιμον, και καιρω παραπεσοντι χρησαμενος ευ, φιλον εποιησατο τον των Νομαδων βασιλεα Βακχον. Πρεσβευτας γαρ αυτου ληστηριον Νομαδικον εκφυγοντας υποδεξαμενος και φιλοφρονηθεις, δωρα και πομ­πην ασφαλη παρασχων απεστειλεν. Ο δε Βακχος ετυγχανε μεν ετι γε παλαι γαμ­βρον οντα μισων και φοβουμενος τον Ιογορθαν, τοτε δ' ηττημενω και πεφευγοτι προς αυτον επιβουλευων, εκαλει τον Συλλαν, δι εκεινου μαλλον βουλομενος την συλληψιν και παραδοσιν του Ιογορθα γενεσθαι η δι αυτου. Κοινωσαμενος δε τω Μαριω και λαβων στρατιωτας ολιγους ο Συλλας τον μεγιστον υπεδυ κινδυ­νον, οτι βαρβαρω, και πρας τους οικειοτατους· απιστω πιστευσας, υπερ του παραλαβειν ετερον εαυτον ενεχειρισεν. Ου μην αλλ' ο Βακχος αμφοτερων κυριος γενομενος, και καταστησας εαυτον εις αναγκην του παρασπονδησαι τον ετερον, και πολλα διενεχθεις τη γνωμη, τελος εκυρωσε την πρωτην προδοσιαν, και παρεδωκε τω Συλλα τον Ιογορθαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati