Τα δε τοιαυτα ληματα και τας φιλοτιμιας αυτος ανεθρεψε και κατεσκευασε Καισαρ, πρωτον μεν τω χαριζεσθαι και τιμαν, αφειδως, ενδεικνυμενος οτι τον πλουτον ουκ εις τρυφην ιδιαν ουδε τινας ηδυπαθειας εκ των πολεμων αθροιζει, κοινα δ' αθλα της ανδραγαθιας παρ' αυτω φυλασσομενα αποκειται και μετεστιν εκεινω του πλουτειν οσα τοις αξιοις των στρατιωτων διδωσιν: επειτα τω παντα μεν κινδυνον εκων υφιστασθαι, προς μηδενα δε των πονων απαγορευειν: το μεν ουν φιλοκινδυνον ουκ εθαυμαζον αυτου δια την φιλοτιμιαν: η δε των πονων υπομονη παρα την του σωματος δυναμιν εγκαρτερειν δοκουντος εξεπληττεν, οτι και την εξιν ων ισχνος, και την σαρκα λευκος και απαλος, και την κεφαλην νοσωδης, και τοις επιληπτικοις ενοχος (εν Κορδυβη πρωτον αυτω του παθους ως λεγεται τουτου προσπεσοντοσ), ου μαλακιας εποιησατο την αρρωστιαν προφασιν, αλλα θεραπειαν της αρρωστιας την στρατειαν, ταις ατρυτοις οδοιποριαις και ταις ευτελεσι διαιταις και τω θυραυλειν ενδελεχως και ταλαιπωρειν απομαχομενος τω παθει και το σωμα τηρων δυσαλωτον: εκοιματο μεν γε τους πλειστους υπνους εν οχημασιν η φορειοις, εις πραξιν την αναπαυσιν κατατιθεμενος, ωχειτο δε μεθ' ημεραν επι τα φρουρια και τας πολεις και τους χαρακας, ενος αυτω συγκαθημενου παιδος των υπογραφειν αμα διωκοντος ειθισμενων, ενος δ' εξοπισθεν εφεστηκοτος στρατιωτου ξιφος εχοντος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati