Il passaggio del Rubicone (I)
Ησαν μεν ουν περι αυτον ου πλειους ιππεων τριακοσιων και πεντακισχιλιων οπλιτων: το γαρ αλλο στρατευμα περαν Αλπεων απολελειμμενον εμελλον αξειν οι πεμφθεντες. Ορων δε την αρχην ων ενιστατο πραγματων και την εφοδον ου πολυχειριας δεομενην εν τω παροντι μαλλον η θαμβει τε τολμης και ταχει καιρου καταληπτεαν ουσαν (εκπληξειν γαρ απιστουμενος ραον η βιασεσθαι μετα παρασκευης επελθων), τους μεν ηγεμονας και ταξιαρχους εκελευσε μαχαιρας εχοντας ανευ των αλλων οπλων κατασχειν Αριμυνον, της Κελτικης μεγαλην πολιν, ως ενδεχεται μαλιστα φεισαμενους φονου και ταραχης, Ορτησιω δε την δυναμιν παρεδωκεν. Αυτος δε την μεν ημεραν διηγεν εν φανερω, μονομαχοις εφεστως γυμαναζομενοις και θεωμενος: μικρον δε προ εσπερας θεραπευσας το σωμα, και παρελθων εις τον ανδρωνα, και συγγενομενος βραχεα τοις παρακεκλημενοις επι το δειπνον, ηδη συσκοταζοντος εξανεστη, τους μεν αλλους φιλοφρονηθεις και κελευσας περιμενειν αυτον ως επανελευσομενον, ολιγοις δε των φιλων προειρητο μη κατα το αυτο παντας, αλλον δ' αλλη διωκειν.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati