Αυτος δε των μισθιων ζευγων επιβας ενος, ηλαυνεν ετεραν τινα πρωτον οδον, ειτα προς το Αριμυνον επιστρεψας, ως ηλθεν επι τον διοριζοντα την εντος Αλπεων Γαλατιαν απο της αλλης Ιταλιας ποταμον (Ρουβικων καλειται), και λογισμος αυτον εισηει, μαλλον εγγιζοντα τω δεινω και περιφερομενον τω μεγεθει των τολμωμενων, εσχετο δρομου: και την πορειαν επιστησας, πολλα μεν αυτος εν εαυτω διηνεγκε σιγη την γνωμην επ' αμφοτερα μεταλαμβανων, και τροπας εσχεν αυτω τοτε < το > βουλευμα πλειστας. Πολλα δε και των φιλων τοις παρουσιν, ων ην και Πολλιων Ασινιος, συνδιηπορησεν, αναλογιζομενος ηλικων κακων αρξει πασιν ανθρωποις η διαβασις, οσον τε λογον αυτης τοις αυθις απολειψουσι. Τελος δε μετα θυμου τινος ωσπερ αφεις εαυτον εκ του λογισμου προς το μελλον, και τουτο δη το κοινον τοις εις τυχας εμβαινουσιν απορους και τολμας προοιμιον υπειπων "ανερριφθω κυβας", ωρμησε προς την διαβασιν, και δρομω το λοιπον ηδη χρωμενος, εισεπεσε προ ημερας εις το Αριμινον, και κατεσχε.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati