Αλλα ταυτα μεν ηδη που φερει και το αυτοματον: ο δε δεξαμενος τον φονον εκεινον και τον αγωνα χωρος, εις ον η συγκλητος ηθροισθη τοτε, Πομπηιου μεν εικονα κειμενην εχων, Πομπηιου δ' αναθημα γεγονως των προσκεκοσμημενων τω θεατρω, πανταπασιν απεφαινε δαιμονος τινος υφηγουμενου και καλουντος εκει την πραξιν εργον γεγονεναι. Και γαρ ουν και λεγεται Κασσιος εις τον ανδριαντα του Πομπηιου προ της εγχειρησεως αποβλεπων επικαλεισθαι σιωπη, καιπερ ουκ αλλοτριος ων των Επικουρου λογων: αλλ' ο καιρος ως εοικεν ηδη του δεινου παρεστωτος ενθουσιασμον ενεποιει και παθος αντι των προτερων λογισμων. Αντωνιον μεν ουν, πιστον οντα Καισαρι και ρωμαλεον, εξω παρακατειχε Βρουτος Αλβινος, εμβαλων επιτηδες ομιλιαν μηκος εχουσαν: εισιοντος δε Καισαρος, η βουλη μεν υπεξανεστη θεραπευουσα, των δε περι Βρουτον οι μεν εξοπισθεν τον διφρον αυτου περιεστησαν, οι δ' απηντησαν, ως δη Τιλλιω Κιμβρω περι αδελφου φυγαδος εντυγχανοντι συνδεησομενοι, και συνεδεοντο μεχρι του διφρου παρακολουθουντες.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati