Αραμενων δε των παιδων οιμωγην, ευθυς απαν το στρατοπεδον και την πολιν επειχε κλαυθμος: και οι στρατιωται μετα βοης εισεπεσον επι τας θυρας, και ωλοφυροντο, περιπαθουντες και λοιδορουντες εαυτους, μη φυλαξαντας τον αυτοκρατορα, μηδε κωλυσαντες αποθανειν υπερ αυτων. Απεστη δ' ουδεις των καθ' εαυτον, εγγυς οντων των πολεμιων, αλλα κοσμησαντες το σωμα, και πυραν κατασκευσαντες, εξεκομιζον εν τοις οπλοις οι φθασαντες υποδυναι και βαστασαι το λεχος επιγαυρουμενοι. Των δ' αλλων οι μεν το τραυμα του νεκρου κατεφιλουν προσπιπτοντες, οι δ' ηττοντο των χειρων, οι δε προσεκυνουν πορρωθεν. Ενιοι δε τη πυρα λαμπαδας υφεντες, εαυτους απεσφαξαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati