Αντι μονιμων οπλιτων, ως φησιν ο Πλατων, ναυβατας και θαλαττιους ο Θεμιστοκλης εποιησε τους Αθηναιους, και διαβολην καθ' αυτου παρεσχεν, ως αρα το δορυ και την ασπιδα των πολιτων παρελομενος εις υπηρεοιον και κωπην συνεστειλε τον Αθηναιων δημον. Επραξε δε ταυτα Μιλτιαδου κρατησας αντιλεγοντος, ως ιστορει Στησιμβροτος. Ει μεν δη την ακριβειαν και το καθαρον του πολιτευματος εβλαψεν η μη, ταυτα πραξας, εστω φιλοσοφωτερον επισκοπειν: οτι δε η τοτε σωτηρια τοις Ελλησιν εκ της θαλασσης υπηρξε και την Αθηναιων πολιν αυθις ανεστησαν αι τριηρεις εκειναι. Τα τ' αλλα και Ξερξης αυτος εμαρτυρησε. Της γαρ πεζικης δυναμεως αθραυστου διαμενουσης, εφυγε μετα την των νεων ητταν, ως ουκ ων αξιομαχος, και Μαρδονιον εμποδων ειναι τοις Ελλησι της διωξεως μαλλον η δουλωσομενον αυτους, ως εμοι δοκει, κατελιπεν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati