La liberalità di Cimone (II)
Ο δε την μεν οικιαν τοις πολιταις πρυτανειον αποδειξας κοινον, εν δε τη χωρα καρπων ετοιμων απαρχας και οσα ωραι καλα φερουσι χρησθαι και λαμβανειν απαντα τοις ξενοις παρεχων, τροπον τινα την επι Κρονου μυθολογουμενην κοινωνιαν εις τον βιον αυθις κατηγεν. Οι δε ταυτα κολακειαν οχλου και δημαγωγιαν ειναι διαβαλλοντες υπο της αλλης εξηλεγχοντο του ανδρος προαιρεσεως αριστοκρατικης και Λακωνικης ουσης, ος γε και Θεμιστοκλει περα του δεοντος επαιροντι την δημοκρατιαν αντεβαινε μετ' Αριστειδου, και προς Εφιαλτην υστερον χαριτι του δημου καταλυοντα την εξ Αρειου μαγου βουλην διηνεχθη, λημματων δε δημοσιων τους αλλους πλην Αριστειδου και Εφιαλτου παντας αναπιμπλαμενους ορων.
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati
La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati