Ο Αλεξανδρος βασιλειος μεν το γενος ην, εκ παιδιου δε φιλοτιμος εν τοις μαλιστα την φυσιν. Εν γαρ πασι τοις αγωσι και εν πασαις ταις ασκησεσιν, εν τη μαθησει και εν τη παλαιστρα, σφοδρα των ηλικιωτων πρωτευειν επεθυμει. Πλειστα λεγεται υπο των ιστοριογραφων περι της του Αλεξανδρου φιλοτιμιας. Ετι παις ων, πολλα εργα Φιλιππου του πατρος κατορθουντος, ουκ εχαιρεν, αλλα προς τους παιδας συντρεωομενους, οι αυτω επι τοις του βασιλεως ευτυχημασι συνεχαιρον, ελεγεν «Εμοι δε ο πατηρ ουδεν αιρειν απολειψει». Των δε φιλων λεγοντων· «Αλλα παντα κληρον σοι λειψων κταται», ο Αλεξανδρος ελεγε· «Τι δε οφελος εσται, ει πολλα μεν εξω, αυτος δε μηδεν πραξω;».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati