Και μην και τα περι τας ταφας αριστα διεκοσμησεν. Πρωτον μεν γαρ αναιρων δεισιδαιμονιαν απασαν εν τη πολει θαπτειν τους νεκρους, και πλησιον εχειν τα μνηματα των ιερων ουκ εκωλυσε, συντροφους ποιων ταις τοιαυταις οψεσι και συνηθεις τους νεους, ωστε μη ταραττεσθαι μηδ' ορρωδειν τον θανατον ως μιαινοντα τους αψαμενους νεκρου σωματος η δια ταφων διερχομενους. Επειτα συνθαπτειν ουδεν ειασεν, αλλα εν φοινικιδι και φυλλοις ελαιας περιστελλειν το σωμα εκελευσεν. Τοις δε θαψασιν ουκ εξην τουνομα επιγραψαι του νεκρου, πλην ανδρος εν πολεμω τελευτησαντος. Χρονον δε πενθους ολιγον προσωρισεν, ημερας ενδεκα· τη δε δωδεκατη εδει τους οικειους θυσαντας Δημετρι λυειν το πενθος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati