Η παιδεια των ανθρωπινων μονον εστιν αθανατον και θειον. Και δυο τα παντων εστι κυριωτατα εν ανθρωπινη φυσει, νους και λογος. Και ο μεν νους αρχικος εστι του λογου, ο δε λογος υπηρετικος του νου, τυχη μεν αναλωτος, συκοφαντια δ' αναφαιρετος, νοσω δ' αδιαφθορος, γηρα δ' αλυμαντος. Μονος γαρ ο νους παλαιουμενος ανηβα, και ο πολεμος, παντα συρων και φερων, μονην ου δυνατος εστι την παιδειαν παρελεσθαι. Και μοι δοκει Στιλπων ο Μεγαρευς φιλοσοφος αξιομνημονευτον ποιησαι αποκρισιν, οτε Δημητριος εξανδραποδισαμενος την πολιν εις εδαφος κατεβαλεν, και τον Στιλπωνα ηρετο μη τι αποβαλοι. Ωι ο φιλοσοφος· «Ου δητα», ειπεν· «ο πολεμος γαρ ου λαφυραγωγει την αρετην».


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati