Της δε προς τους λογους ορμης αρχην αυτω λεγεται τοιαυτην γενεσθαι. Καλλιστρατου του ρητορος αγωνιζεσθαι την περι Ωρωποι κρισιν εν τω δικαστηριω μελλοντος, ην προσδοκια της δικης μεγαλη δια τε την του ρητορος δυναμιν, ανθουντος τοτε μαλιστα τη δοξη, και δια την πραξιν ουσαν περιβοητον. Ακουσας ουν ο Δημοσθενης των διδασκαλων και των παιδαγωγων συμφωνουντων τη δικη παρατυχειν, επεισε τον εαυτου παιδαγωγον δεομενος αχθηναι προς την ακροασιν. Ο δ' εχων προς τους ανοιγοντας τα δικαστηρια δημοσιους συνηθειαν, ευπορησε χωρας εν η καθιζομενος ο παις αδηλως ακροασεται των λεγοντων. Ευημερησαντος δε του Καλλιστρατου και θαυμσσθεντος υπερφυως, εκεινου μεν εζηλωσε την δοξαν, ορων προπεμπομενον υπο πολλων και μακαριζομενον, του δε λογου μαλλον εθαυμασε και κατενοησε την ισχυν. Οθεν εασας τα λοιπα μαθηματα και τας παιδικας διατριβας αυτος αυτον ησκει και διεπονει ταις μελεταις οις δη των λεγοντων εσομενος και αυτος.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati