Οι περι τον Φλαμινιον, παραδοξου γενομενης αυτοις της επιφανειας, ετι δε δυσσυνοπτου της κατα τον αερα περιστασεως υπαρχουσης, και των πολεμιων κατα πολλους τοπους εξ υπερδεξιου καταφερομενων και προσπιπτοντων, ουχ οιον παραβοηθειν εδυναντο προς τι των δεομενων οι ταξιαρχοι και χιλιαρχοι των Ρωμαιων, αλλ' ουδε συννοησαι το γιγνομενον. Αμα γαρ οι μεν κατα προσωπον, οι δ' απ' ουρας, οι δ' εκ των πλαγιων αυτοις προσεπιπτον. Διο και συνεβη τους πλειστους εν αυτω τω της πορειας σχηματι κατακοπηναι, μη δυναμενους αυτοις βοηθειν, αλλ' ωσανει προδεδομενους υπο της του προεστωτος ακρισιας. Ετι γαρ διαβουλευομενοι τι δει πραττειν, απωλλυντο παραδοξως. Εν ω καιρω και τον Φλαμινιον αυτον, δυσχρηστουμενον και περικακουντα τοις ολοις, προσπεσοντες τινες των Κελτων απεκτειναν. Επεσον ουν των Ρωμαιων κατα τον αυλωνα σχεδον εις μυριους και πεντακισχιλιους, ουτ' εικειν τοις παρουσιν ουτε πραττειν ουδεν δυναμενοι· τουτο δ' εκ των εθισμων αυτο περι πλειστου ποιουμενοι, το μη φευγειν μηδε λειπειν τας ταξεις.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati