Ο μεν Μαρκος, ως ηδη κεκρατηκως των Καρχηδονιων, ωετο αυτους εν χαριτι και δωρεα λεψεσθαι· οι δε Καρχηδονιοι θεωρουντες οτι και γενομενοις αυτοις υποχειριοις ουδεν αν συνεξακολουθησαι βαρυτερον των τοτε προσταγματων, ου μονον δυσαρεστησαντες τοις προτεινομενοις επανηλθον, αλλα και προσκοψαντες τη βαρυτητι του Μαρκου. Το δε συνεδριον των Καρχηδονιων, διακουσαν τα προτεινομενα παρα του στρατηγου των Ρωμαιων, καιπερ σχεδον απεγνωκος τας της σωτηριας ελπιδας, ομως ουτως ανδρωδως εστη και γενναιως ωστε παν υπομενειν ειλετο και παντος εργου και καιρου πειραν λαμβανειν εφ' ω υπομειναι μηδεν αγεννες μηδ' αναξιον των προτερων πραξεων.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati