Εχει δε περι παντων των προειρημενων την κυριαν το συνεδριον: και γαρ χρονον δυναται δουναι και συμπτωματος γενομενου κουφισαι και το παραπαν αδυνατου τινος συμβαντος απολυσαι της εργωνιας. Και πολλα δη τιν' εστιν. Εν οις και βλαπτει μεγαλα και παλιν ωφελει τους τα δημοσια χειριζοντας η συγκλητος: η γαρ αναφορα των προειρημενων γινεται προς ταυτην. Το δε μεγιστον, εκ ταυτης αποδιδονται κριται των πλειστων και των δημοσιων και των ιδιωτικων συναλλαγματων, υσα μεγεθος εχει των εγκληματων. Διο παντες εις την ταυτης πιστιν ενδεδεμενοι, και δεδιοτες το της χρειας αδηλον, ευλαβως εχουσι προς τας ενστασεις και τας αντιπραξεις των της συγκλητου βουληματων. Ομοιως δε και προς τας των υπατων επαβολας δυσχερως αντιπραττουσι δια το κατ' ιδιαν και κοινη παντας εν τοις υπαιθροις υπο την εκεινων πιπτειν εξουσιαν.


La traduzione è visibile ai soli utenti Registrati